امير المؤمنين ( ع ) سى سال فاصله بود ( بنا بر اين 33 سال پس از پيغمبر ( ص ) زنده باشد - مترجم ) . ( 1 ) 2 - امام صادق ( ع ) فرمود : به راستى فاطمه بنت اسد مادر امير المؤمنين ( ع ) نخستين زنى بود كه به سوى رسول خدا ( ص ) هجرت كرد و از مكه به مدينه با پاى پياده آمد و از خوشرفتارترين مردم بود نسبت به رسول خدا ( ص ) شنيد كه رسول خدا ( ص ) مىفرمايد : به راستى مردم روز رستاخيز برهنه محشور شوند چون روزى كه از مادر زايند گفت : واى از اين رسوائى ، رسول خدا ( ص ) فرمود : من از خدا مىخواهم كه تو را با جامه محشور كند ، و از آن حضرت شنيد كه از فشار قبر ياد مىفرمود ، فرياد زد : واى از ناتوانى من رسول خدا ( ص ) به او فرمود : من از خدا درخواست مىكنم كه تو را كفايت كند و از فشار قبر آسوده كند . روزى بر رسول خدا ( ص ) گفت : من مىخواهم اين كنيز خود را آزاد كنم ، در پاسخش فرمود : اگر چنين كنى خدا به هر عضوى از او عضوى از تو را از دوزخ آزاد كند ، و چون بيمار شد بر رسول خدا ( ص ) وصيت كرد و سفارش كرد كه خادم او را آزاد كند ، زبانش بند آمده بود به اشاره با رسول خدا ( ص ) سخن مىكرد و رسول خدا ( ص ) وصيتش را پذيرفت ، در اين ميان كه روزى رسول خدا ( ص ) نشسته بود ، امير المؤمنين ( ع ) گريان نزد او آمد ، رسول خدا ( ص ) فرمود : براى چه گريه مىكنى ؟ عرض كرد : مادرم فاطمه مرد ، رسول خدا ( ص ) فرمود : به خدا و مادر من هم ، و